Fréttir

1. 2012

  http://kirkjan.is/baenavika/

Dagskrá bænavikunnar á höfuðborgarsvæðinu

___________________________
 

---

___________________________

12. 2011

---

12.2011




+ Pétur Bürcher
   Reykjavíkurbiskup
___________________________



„Trúarbrögð geta aldrei réttlætt ofbeldi“
Pílagrímar sannleikans, pílagrímar friðarins
Ræða Benedikts páfa XVI á ráðstefnu í Assisi á Ítalíu

___________________________


Pétur biskup, prestar ykkar og reglusystur
óskum ykkur öllum og fjölskyldum ykkar gleðilegra jóla 2011
og náðar á nýju ári, 2012!





__________________________________________________

12. 2011

Sunnudagurinn 11. desember 2011 er
Dagur virðingar fyrir lífinu
í Reykjavíkurbiskupsdæmi
www.lifsvernd.com

---

___________________________
___________________________

10. 2011

Boðskapur Benedikts páfa XVI á heimstrúboðsdaginn,
sunnudaginn 23. október 2011


Frá Vatíkaninu, 6. janúar 2011, á stórhátíð birtingar Drottins

Benedikt páfi XVI

Hér að ofan birtist boðskapur páfa örlítið styttur. Boðskap hans í heild má finna á heimasíðu Vatíkansins:
world-mission-day-2011

___________________________


9. 2011




Dagana 16. - 21. ágúst 2011 var haldið alþjóðlegt Heimsmót æskunnar í Madrid á Spáni með þátttöku Benedikts páfa XVI.  Frá Íslandi fór hópur æskufólks ásamt nokkrum systrum og presti.  Pétur Reykjavíkurbiskup var einnig með í för.


______________________________________________________

9. 2011

---

7.2011
Pílagrímsför til Maríulindar á Snæfellsnesi
þriðjudaginn 19. júlí 2011

Maríulind á Snæfellsnesi 

---

---

Fréttatilkynning Kaþólsku kirkjunnar

28. 06. 2011

Virðingarfyllst,

Hr. Pétur Bürcher
Biskup Kaþólsku kirkjunnar
 

---

Bréf

 

---

5. 2011

Ferming 2011 í Maríukirkju

2011
Biðjum með kirkjunni

O Blessed Trinity, we thank you for having graced the
church with Pope John Paul II and for allowing the tenderness
of your fatherly care, the glory of the cross of Christ,
and the splendor of the Holy Spirit, to shine through him.
Trusting fully in your infinite mercy and in the maternal
intercession of Mary, he has given us a living image of
Jesus the Good Shepherd, and has shown us that holiness
is the necessary measure of ordinary Christian life
and is the way of achieving eternal communion with you.
Grant us, by his intercession, and according to your will, the
graces we implore, hoping that he will soon be numbered
among your saints. Amen.



Boze w Trójcy Przenajswietszej, dziekujemy
Ci za to, ze dałes Kosciołowi Papieza Jana Pawła
II, w którym zajasniała Twoja ojcowska dobroc,
chwała krzyza Chrystusa i piekno Ducha miłosci.
On, zawierzajac całkowicie Twojemu miłosierdziu
i matcz ynemu ws tawiennictwu Mar y i,
ukazał nam zywy obraz Jezusa Dobrego Pasterza, wskazujac
swietosc, która jest miara zycia chrzescijanskiego,
jako droge dla osiagniecia wiecznego zjednoczenia z Toba.
Udziel nam, za jego przyczyna, zgodnie z Twoja wola, tej łaski,

o która prosimy z nadzieja, ze Twój Sługa Papiez Jan Paweł II,
zostanie rychło właczony w poczet Twoich swietych. Amen.

Nýlega var því lýst yfir í Vatíkaninu, sem margir höfðu beðið eftir,  að Jóhannes Páll páfi II yrði tekinn í tölu blessaðra þann 1. maí 2011, á sunnudegi hinnar guðdómlegu miskunnsemi.

Lækning franskrar nunnu, systur Marie Simon Pierre Normand, af Parkinsonsveiki verður þá hið sögulega kraftaverk sem greiddi Jóhannesi Páli II leið í hóp „blessaðra“. Þessi titill er veittur píslarvottum og öðrum kristnum mönnum sem tengdir hafa verið opinberlega við kraftaverk og þeir þannig færst einu skrefi lengra í átt til helgi.

Benedikt páfi XVI samþykkti tilskipunina um upptöku forvera síns í hóp blessaðra í áheyrnartíma þann 14. janúar sl. þegar hann tók á móti yfirmanni Stjórnardeildar dýrlingavals í Vatíkaninu, Angelo Amato kardínála.

Jóhannes Páll II páfi verður tekinn í hóp blessaðra á innan við fimm árum og er í því efni jafn góðri vinkonu sinni, hinni sælu móður Teresu frá Kalkútta.

Benedikt páfi XVI stýrir athöfninni á Péturstorginu 1. maí 2011, á fyrsta sunnudegi eftir páska. Eins og skýrt var frá í Vatíkaninu hefur val þessa dags mikla þýðingu fyrir Jóhannes Pál páfa sem dó aðeins einum degi fyrir hátíð sunnudags hinnar guðdómlegu miskunnsemi árið 2005. Á því ári bar hann upp á 3. apríl. Dagsetningin breytist frá ári til árs en daginn ber þó ávallt á fyrsta sunnudegi eftir páska.

Þessi dagur var mjög mikilvægur í lífi Jóhannesar páfa því að þann dag árið 2000 fagnaði hann upptöku Fástínu Kowalska í raðir heilagra og lýsti því jafnframt yfir að sunnudagurinn eftir páska skyldi þaðan í frá kallast „Sunnudagur hinnar guðdómlegu miskunnsemi“.

Starfsfólk Péturskirkjunnar er nú þegar farið að undirbúa athöfnina sem verður væntanlega stórkostleg og búast má við fjölda pílagríma hvaðanæva að úr heiminum.

Þegar Jóhannes Páll II kom til lands íss og elds árið 1989 sagði hann:

„Ísland og íbúar þess hafa mikið fram að færa við heimsbyggðina sem þráir stöðugleika, samlyndi og frið en skynjar jafnframt fallvaltleika eigin tilveru og þær örlagaríku ákvarðanir sem hún stendur frammi fyrir. Þúsund ára saga þjóðar yðar hefur fært yður sýn til framtíðar sem enn getur orðið þeim hvatning er þennan heim byggja en óttast oft að glata sálu sinni. Kæru vinir: Ég hvet yður til að standa stöðugir og halda fast við þær kenningar sem yður hafa verið kenndar (2Þess 2, 15). Verið trúir þeim háleitu gildum sem mótað hafa sögu yðar sem kristinnar þjóðar og líf fólksins í landinu. Gildi þessi eru dýrmætasti fjársjóður Íslendinga og þau veita haldbestu vonina um framtíð þjóðar yðar og framtíð gjörvallrar heimsbyggðarinnar.“

---

1. 2011

Kæru bræður og systur!

Í októbermánuði, þegar við höldum heimstrúboðsdaginn, gefst biskupsdæmum og söfnuðum, reglusamfélögum og kirkjulegum hreyfingum, já, gervöllum Guðs lýð, tækifæri til að endurnýja þátttöku sína í boðun fagnaðarerindisins og efla og styrkja boðunarþáttinn í þjónustustarfi sínu. Þessi mikilvægi atburður býður okkur sérhvert ár að verða meðvitaðri um þá braut sem við fetum á sviði helgisiða og trúfræðslu, líknarstarfa og menningar, en með því býður Jesús Kristur okkur að borði orðs síns og evkaristíunnar. Á þennan hátt lætur hann okkur njóta gjafar nærveru sinnar í nútímanum og kennir okkur að lifa í honum, Drottni okkar og meistara, sameinuð honum æ betur í meðvitund okkar. Enda sagði hann sjálfur við okkur: „Sá sem elskar mig, mun elskaður verða af Föður mínum, og ég mun elska hann og birta honum sjálfan mig“ (Jóh 14, 21). Aðeins fyrir þennan fund við hinn guðdómlega kærleika, sem umbreytir lífi okkar, getum við öðlast samfélag við hann og lært að elska náunga okkar og borið vitni frammi fyrir meðbræðrum okkar á trúverðugan hátt um vonina sem fyllir okkur (sbr. 1Pét 3, 15). Þroskuð trú, sem hvílir á barnslegu og skilyrðislausu trúnaðartrausti til Guðs og nærist af því að hlusta á Guðs orð og kynna sér trúarsannindin, er nauðsynlegt skilyrði fyrir framgangi hinnar nýju manngildisstefnu sem grundvallast á fagnaðarerindi Jesú.

Í októbermánuði, þegar margbreytilegt starf kirkjunnar hefst á ný að loknum sumarleyfum, býður kirkjan okkur einnig að læra af Maríu í rósakransbæninni að íhuga áætlun hins kæra Föður varðandi sérhvern mann, svo að við lærum að elska mennina á sama hátt og hann elskar þá. Er það ekki einmitt kjarni trúboðsins?

Við erum einkum kölluð til þess af Föðurnum að verða ástkær börn hans fyrir hans elskaða Son og að við sjáum hans vegna bræður okkar og systur í öllum mönnum. Hann, sem er hjálpræðisgjöfin handa tvístruðu og syndugu mannkyni, sýnir okkur hið sanna andlit Guðs, sem svo „elskaði heiminn, að hann gaf Son sinn eingetinn, til þess að hver sem á hann trúir glatist ekki, heldur hafi eilíft líf“ (Jóh 3, 16).

„Oss langar að sjá Jesú,“ (Jóh 12, 21) sögðu Grikkirnir, sem komnir voru til páskahátíðarinnar í Jerúsalem, við Filippus í Jóhannesarguðspjalli. Og þessa bón heyrum við einnig í hjörtum okkar í október, því að þessi mánuður minnir okkur á það að áköf boðun fagnaðarerindisins er skylda gjörvallrar kirkjunnar. Það er ekki að ástæðulausu að kirkjan „er í eðli sínu trúboðskirkja“ (Ad gentes, 2) og kallar okkur til þess að styrkja hið nýja líf sem byggt er á sönnum tengslum og á sér stað í samfélögum sem grundvallast á fagnaðarerindinu. Í hinu fjölþjóðlega samfélagi sem í sífellt ríkara mæli einkennist af kvíðvænlegri einsemd og afskiptaleysi, verður kristnum mönnum að lærast að bjóða fram tákn um von og tengjast bræðra- og systraböndum um heim allan. Ef þeir hlúa að meginhugsjónunum sem breyta gangi sögunnar, geta þeir, án þess að treysta á rangar tálsýnir eða ónauðsynlegan ótta, barist fyrir því að pláneta okkar verði heimili handa öllum þjóðum.

...

Kirkjulegt samfélag rís af fundinum við Son Guðs, Jesú Krist, sem nær til mannanna
fyrir boðun kirkjunnar og verður þar með að samfélagi við hann og þar af leiðandi einnig við Föðurinn og hinn Heilaga anda (sbr. 1Jóh 1, 3). Kristur býr til hið nýja samband milli manna og Guðs. „Hann opinberar okkur að ,Guð er kærleikur‘ (1Jóh 4, 8) og fræðir okkur jafnframt um það að grundvallarlögmál mannlegrar fullkomnunar og þess vegna einnig  umsköpunar heimsins er hið nýja boðorð kærleikans. Hann gefur því þeim sem trúa á hinn guðdómlega kærleika fullvissu þess að öllum mönnum sé fær leið kærleikans og að tilraunin til þess að koma á allsherjar bræðralagi sé ekki tilgangslaus“ (Gaudium et spes, 38).

Kirkjan verður „samfélag“ fyrir evkaristíuna, en þar er Kristur nærverandi í brauði og víni, og býður þar kirkju sinni kærleiksfórn í formi líkama síns sem sameinar okkur hinum eina og þríeina Guði og hvert öðru. (sbr. 1Kor 10, 16 o.áfr.). Í postullegu bréfi mínu, Sacramentum caritatis, sagði ég: „Í rauninni getum við ekki haldið kærleikanum sem við höldum hátíðlegan í sakramentinu, út af fyrir okkur. Hann krefst þess, eðlis síns vegna, að honum verði veitt áfram til allra. Það sem heimurinn þarfnast er kærleikur Guðs – að mæta Kristi og trúa á hann“ (nr. 84). Af þessari ástæðu er evkaristían ekki aðeins uppspretta og miðdepill hins kirkjulega lífs, heldur einnig hlutverk hennar: „Raunveruleg evkaristísk kirkja er boðunarkirkja“ (sama stað), sem vísar öllum mönnum veginn til samfélags við Guð og boðar af þunga: „Það sem vér höfum séð og heyrt, það boðum vér yður einnig, til þess að þér getið líka haft samfélag við oss“ (1Jóh 1, 3).
...

Kæru vinir, á þessum heimstrúboðssunnudegi ítreka ég áskorun mína til bæna og vil biðja ykkur öll, burtséð frá ykkar eigin efnahagslegu erfiðleikum, að sýna hinum ungu kirkjum bróðurlegt hugarþel og hjálpa þeim á raunhæfan hátt. Ég þakka stofnunum Páfagarðs sem sjá munu til þess að þessi vottur um kærleika og gjafmildi verði til þess að aðstoða við menntun presta og prestnema og við trúfræðslu þar sem boðunin fer fram í fjarlægum heimshornum, og verði hinum ungu kirkjusamfélögum til hvatningar.

...

Líkt og „jáyrði“ Maríu Guðsmóður  mun sérhvert stórhuga svar hins kirkjulega samfélags við hvatningu Guðs til náungakærleika kalla fram nýtt, postullegt, kirkjulegt og móðurlegt samfélag (sbr. Gal 4, 4.19.26). Ef það tekur síðan á móti hinum undraverða leyndardómi Guðs sem er kærleikur „en þegar fylling tímans kom, sendi Guð son sinn, fæddan af konu, fæddan undir lögmáli“ (Gal 4, 4), og þá mun hann senda hinum nýju postulum trúnaðartraust og þor. Og þetta svar mun gera alla trúaða „glaða í voninni“ (Rm 12, 12) þegar þeir fylgja áætlun Guðs sem vill „að allt mannkyn myndi eina þjóð Guðs, sem vex saman í einn líkama Krists og byggist upp og verði hið eina musteri Heilags anda“ (Ad gentes, 7).

Á fundi sínum í Bergen 2. - 7. september 2010 veitti Norræna biskuparáðstefnan undirbúningshópnum fyrir ráðstefnuna „Kærleik og líf“ í Jönköping í maí í ár, umboð til að stofna Norrænt, kaþólskt fjölskylduráð til samstarfs um fjölskyldumálefni og með það hlutverk að halda fjölskylduráðstefnur í framtíðinni.

Tengiliður Norrænu biskuparáðstefnunnar við þetta nýja ráð er biskupinn í Tromsö, msgr. Berislaw Grgic.

Þorlákur helgi
bið þú fyrir oss.