- Biskupsdæmi
- Kirkjulíf
- Kirkjuárið
- Viðhorf
- Saga
- Greinar og fl.
Benedikt XVI páfi Jóhannes Páll II páfi Evangelium Vitae - JPII Humanae Vitae - Páll VI páfi Pétur Bürcher biskup Jóhannes Gijsen biskup Jürgen Jamin prestur -------------------- Bréf úr frumkristni -------------------- Conferentia Episcopalis Scandia -------------------- Hl. Patrekur Felið allt í Herrans hendur Ýmislegt
___________________________ ___________________________ ___________________________ ___________________________ |
Jan. 2010 Jarðskjálftinn á Haítí: Ákall um bæn og samstöðu Kaþólski
söfnuðurinn á Íslandi hefur eins og aðrir
hér á landi fylgst með fréttum af
því mikla manntjóni sem orðið hefur
á Haítí og erfiðum aðstæðum
þeirra sem lifað hafa af hamfarirnar. Í
samráði við herra Karl Sigurbjörnsson biskup hvetur
herra Pétur Bürcher Reykjavíkurbiskup fólk
til bæna til að sýna íbúum
Haítís samstöðu og minnast þeirra sem
fórust í jarðskjálftanum.
Fimmtudagskvöldið 21. janúar 2010 kl. 18.30 fer fram samkirkjuleg bænastund í dómkirkju Krists konungs í Landakoti. Pétur biskup hvetur til þess að allir þeir sem þá koma saman minnist einnig íbúanna á Haítí í bænum sínum. Hann hefur einnig ákveðið að föstusöfnunin 2010 verði helguð Haítí og þeim sem þar eiga um sárt að binda og hvetur kaþólskt fólk jafnframt til þess að sýna samstöðu með því t.d. að láta fé af hendi rakna til Caritas Island og merkja það sérstaklega Haítí. Íslandsbanki nr. 513-14-202500. Kennitala Caritas: 591289-1369. Pétur biskup þakkar öllum fyrirfram bænir þeirra og örlæti. Guð heyrir bænir allra kristinna manna á Íslandi og í veröld allri. Haítí, sem er eitt fátækasta landi í heimi, þarf á hjálp okkar að halda. _______________________________________________ Des. 2009
Prédikun Péturs Bürcher Reykjavíkurbiskups
3. sunnudag í aðventu Hátíð Nuestra Señora de Guadalupe Maríu móður Evrópu í Dómkirkju Krists konungs í Reykjavík 12. desember 2009 Kæru bræður og systur, Í dag er 12. desember 2009. Það er þriðji sunnudagur í aðventu og við minnumst einnig Nuestra Señora de Guadalupe og Maríu móður Evrópu. Ég vil bjóða ykkur öllum í ferðalag. Sú ferð er ægifögur og full náðar: reyndar pílagrímsför. Við förum frá Reykjavík til Nasaret, Rómar, Trent, Mexíkó, Guadalajara, Jerúsalem og síðan sérstaklega um Freiburg til baka til Evrópu frá vestri (Gíbraltar) til austurs (Berezniki) og síðan frá suðri (Gnadenweiler) til baka til Reykjavíkur í norðri. Hvílík ferð og hún er ókeypis... Þið þurfið bara að hlusta. „Jáyrði“ Maríu frá Nasaret er upphafið á endurlausninni frá syndum. Þar er um að ræða hinn óflekkaða getnað Maríu sem vísar öllum kristnum mönnum leiðina til hjálpræðis. Benedikt páfi XVI benti á það í þessari viku í ávarpi sínu við Angelus-bænina í Róm. Hátíðin styðst við langa hefð innan kirkjunnar. Þegar á miðöldum og síðan á kirkjuþinginu í Trent var Móðir Jesú ævinlega undanþegin syndinni sem hver maður fæðist til. Hvernig hefði hún annars geta tekið þátt í endurlausnarverkinu? Þessi frelsun undan syndinni á hins vegar ekki upptök sín hjá Maríu sjálfri heldur gaf Guð henni hana fyrirfram í Jesú, svo að hún gæti orðið Guðsmóðir. „Í hinu fátæklega húsi í Nasaret búa „hinir heilögu sem eftir lifa“ af Ísrael,“ segir páfi, „sem Guð vill vekja þjóð sína upp af að nýju, líkt og nýtt tré sem teygir greinar sínar yfir allan heiminn og býður gjörvöllu mannkyni hinn góða ávöxt endurlausnarinnar. Öndvert við Adam og Evu hlýðir María vilja Guðs og öll verund hennar segir „já“ og felur sig hinni guðdómlegu áætlun í vald. Hún er hin nýja Eva, hins sanna móðir alls sem lifir, allra sem öðlast nýtt líf fyrir trúna á Jesú Krist.“ Í dag er 12. desember 2009. Þann 12. desember 1531, í Mexíkó, var Juan Diego, sem nýlega hafði tekið kaþólska trú og verið skírður, á leiðinni til Tlatelolco til þess að sækja prest því sjúkur frændi hans vildi skrifta. Hann fór aðra leið inn í borgina því hann vildi ekki að „frúin“ tefði sig. En hún mætti honum samt og Juan Diego sagði henni hvað komið hefði fyrir frænda sinn. Hún sagði honum að hafa engar áhyggjur af frænda sínum, honum myndi batna. Juan Diego varð rórra við þessi orð og hann uppfyllti ósk Maríu meyjar og fór upp á hæðina til þess að sækja nýjar rósir – að ósk biskupsins. María raðaði rósunum eigin hendi í kápu hans. Síðan hélt Diego aftur til biskupsins. Hann kraup á kné frammi fyrir biskupi, sagði honum frá orðum Maríu og breiddi úr kápu sinni svo rósirnar féllu á gólfið. Skyndilega birtist á kápu hans mynd hinnar eilífu meyjar og Guðsmóður. Biskupinn og allir viðstaddir sáu þessa fögru og dásamlegu mynd sem til er enn í dag. Árið 2002 var Juan Diego tekinn í tölu heilagra. „Líkt og lærisveinarnir söfnuðust saman hjá Maríu eftir himnaför Drottins (P 1, 12–14)“, skrifaði mér nýlega erkibiskupinn í Freiburg og forseti þýsku biskuparáðstefnunnar, „þannig er þjóðum Evrópu einnig boðið að safnast saman hjá Maríu og láta hana leiða sig sér við hönd og undir verndarvæng hennar pílagrímsleið trúarinnar til takmarksins fyrirheitna. „María móðir Evrópu“ færir okkur einmitt nú þetta boð sitt frá helgistöðum sínum í Gíbraltar, Gnadenweiler og Berezniki. Þessir helgidómar eru heimkynni þeirra manna sem til hennar koma og veita þeim jafnframt þrótt og kraft í fylgd sinni við Krist. Þeir brúa vestrið (Gíbraltar) og austrið (Berezniki) og einnig brátt – ef Guð lofar – suðrið (Gnadenweiler) við norðrið (Ísland). Þar með mynda þeir krossmark yfir Evrópu – tákn endurlausnar og hins nýja lífs, tákn vonar og sameiningar út yfir dauðann. Helgidómar Guðsmóður – „Maríu, móður Evrópu“ – eru meira en aðeins staðir bænar og íhugunar. Þeir eru fyrirheit Evrópu, Vesturlanda, og benda til þeirra krafta sem þau eru sprottin úr og lifa í. María vill leiða saman þjóðir Evrópu og sameina þær. Helgidómar hennar eru staðir blessunar og vonar fyrir heimsálfu okkar. Megi íbúar Evrópu undir vernd Maríu vaxa stöðugt í trú, von og kærleika og tengjast sífellt nánar undir leiðsögn hennar.“ Í dag er 12. desember 2009. Og enn erum við í Reykjavík. Mín kæru, pílagrímsferð okkar lýkur hér og nú með náðarríkri fregn. Erkiábóti St. Marteinsklaustursins í Beuron, Theodor Hogg OSB, skrifaði mér á hátíð heilags Marteins: „Séra Notker, munkur í klaustri okkar, sem hefur frá árinu 1986 annast sálusorgun í Beuron og nágrannabyggðunum Bärenthal og Hausen im Tal, lét fyrir nokkrum árum reisa kapellu sem ber nafnið „María, móðir Evrópu“, á landsvæði sóknarinnar í Bärenthal, þar sem heitir „Gnadenweiler“. Meðbróðir okkar hafði áhyggjur af því að kristin trú er í mikilli hættu í Evrópu. Hann vill berjast gegn þessu með því að byggja upp net bænastaða. Þannig vill hann í anda „nýrrar boðunar“ styrkja okkar heimshluta. Séra Notker hefur í þessu skyni haft samband við Gíbraltarbiskup og kaþólskan prest í Rússlandi. „Ég óska honum og samferðarmönnum hans góðrar ferðar og vona að verkefni þeirra komist til framkvæmda. Megi bænastaðurinn „María, móðir Evrópu“ verða til á Íslandi og verða þar staður blessunar sem styrki viðhald og frjósama endurnýjun kristinnar trúar og lífs í löndum okkar.“ Séra Notker kom til Reykjavíkur ásamt borgarstjóranum í Beuron og vinsamlegri sendinefnd frá Schwaben í Þýskalandi. Ég tók þeim og áformum þeirra fenginsamlega og af þakklæti. „Þetta ferfalda bænasamfélag,“ skrifaði séra Notker, „var stofnað laugardaginn 21. nóvember 2009 með „Fiat“-orði biskupsins, en það er sáðkorn fyrir byggingu helgidóms „Maríu, móður Evrópu“ sem nú er staðfestur á íslenskri grund. Á veturna spírar hveitið.“ Kæru bræður og systur, tími bænarinnar er kominn. „Hin nýja boðun“ á nú einnig að hefjast á Íslandi. Ykkur er öllum hjartanlega boðið að taka þátt með bænum og athöfnum! Biskupskapellan í Reykjavík er frá og með deginum í dag, 12. desember 2009, tileinkuð „Maríu móður Evrópu“. Fiat! „Dýrð sé Guði í upphæðum og friður á jörðu með þeim mönnum sem hafa góðan vilja!“ Amen _______________________________________________ Nóv. 2009
http://www.katolskakyrkan.se/1/1.0.1.0/2/1/ _______________________________________________
Sept. 2009
Ár prestanna Hinn
19. júní 2009, á
stórhátíð Heilags hjarta Jesú,
lýsti Benedikt páfi XVI því yfir að
hafið væri „Ár prestanna“. Ár prestanna markar
150 ára afmæli andláts hl. Jean-Marie Vianney sem
er verndardýrlingur presta um allan heim. Árinu
lýkur á sama hátíðisdegi
árið 2010 en hana ber þá upp á 11.
júní.
Ári þessu er ætlað að hvetja presta til að „leita eftir andlegri fullkomnun, en á henni hvílir áhrifamáttur þjónustu þeirra umfram allt“ og til að „leggja áherslu á mikilvægi prestshlutverksins og starf kirkjunnar í nútímaþjóðfélagi“. Til að þetta megi verða hvetur páfi okkur til að beina sjónum okkar enn á ný að Kristi í lífi okkar og að kirkjunni en það „mun leiða af sér rétt mat á hirðishlutverki prestsins en án þess væri ekkert altarissakramenti né heldur boðunarstarf, né heldur kirkjan sjálf“. Biðjum fyrir prestum okkar, á Íslandi og um heim allan.
http://www.vatican.va/special/anno_sac/index_en.html _______________________________________________ Júlí 2009 |
 Blessuð Teresa frá Kalkútta,
bið þú fyrir oss. Hugleiðing
8. 2008
Hinir heilögu
15. september - Harmkvæli Maríu meyjar Enginn veit hvaðan þessi sálmur kemur, enginn veit hver hefur sungið hann fyrst. Ef til vill bróðir Jacopone de Todi úr reglu heilags Frans frá Assisí eða heilagur Bónaventúra, kardínáli og kirkjufræðari eða Innocens III. páfi, allra páfa áhrifamestur á miðöldum? Enginn veit með vissu hver orti kvæðið "Stabat mater dolorosa" sem lýsir harmkvælum Maríu meyjar. En eitt er víst að þetta kvæði hljómaði fyrst á 13. öld og hefur verið sungið síðan í aldanna rás og mun vera sungið eins lengi og þeir menn lifa á þessari jörð sem hugleiða harmkvæli Maríu meyjar með lotningu. Má vera að það sé gott að skáldið er óþekktur maður af því að manni finnst að hvorki munkur, kardínáli né páfi hafi ort þetta kvæði heldur stigi það beint úr harmþrungnu mannshjarta sem leitar huggunar með því að íhuga þjáningar Maríu meyjar, "mater dolorosa". Mörg tónskáld hafa fært þetta kvæði í búning ógleymanlegrar tónlistar. "Stabat mater" var síðasta verk Palestrina. Jósef Haydn gleymdi sorg sinni með því að hugleiða þetta kvæði. Það hljómaði að nýju í verkum Rossinis og Dvoraks. En samt finnst manni að Stabat mater hafi fengið sína bestu túlkun í gregorssöng. Hér er ekkert annað að finna en grátbeiðni harmþrunginnar mannssálar sem leita hælis hjá móður okkar allra. Samkvæmt gamalli hefð eru þjáningar eða harmkvæli Maríu meyjar sjö talsins: 1. Þegar þau María og Jósef færa hinn nýfædda Jesúm til musteris í Jerúsalem eftir lögmáli Móse þá mæta þau hinum gamla Símeon sem tekur fagnandi á móti Jesú en segir við Maríu mey: "Þessi sveinn er settur til falls og til viðreisnar mörgum í Ísrael og til tákns sem móti verður mælt, og sjálf munt þú sverði níst í sálu þinni" (Lk 2, 34 - 35). 2. María mey og Jósef þurfa að leggja á flótta ásamt Jesúbarninu. Þegar vitringarnir voru farnir frá Betlehem vitrast engill Drottins Jósef í draumi og segir: "Rís upp, tak barnið og móður þess og flý til Egyptalands. Þar skaltu vera, uns ég segi þér, því að Heródes mun leita barnsins til að fyrirfara því" (Mt 2, 13). 3. Með Jósef leitar María mey hins 12 ára Jesú í Jerúsalem. Og þegar þau finna hann í musterinu bregður þeim mjög: "Barn, hví gjörðir þú okkur þetta? Við faðir þinn höfum leitað þín harmþrungin" (Lk 2, 48). 4. María mey fylgist með krossferli sonar síns. Það minnir á vers í harmljóðum Gamla testamentisins: "Komið, allir þér er um veginn farið, sjáið og skoðið, hvort til sé önnur eins kvöl og mín" (Harmlj 1, 12). 5. María mey hlýtur að sjá hvernig sonur hennar deyr á krossinum: "En hjá krossi Jesú stóðu móðir hans og móðursystir, María, kona Klópa, og María Magdalena" (Jóh 19, 25). 6. Jesús er tekinn ofan af krossinum og lagður í skaut móður sinnar: "Hverju á ég að jafna við þig til að hugga þig, þú mærin, dóttirin Síon. Sár þitt er stórt eins og hafið" (Harmlj. 2, 13). Í mörgum kirkjum og kapellum sést líkneski af Maríu mey með hinum framliðna Jesú og kallast það "Pieta" eins og t.d. Pieta eftir Michelangelo í Péturskirkjunni í Róm. 7. Líkami Jesú er lagður í gröf að viðstaddri Maríu mey: "Konur þær, er komið höfðu með Jesú frá Galíleu, fylgdu eftir og sáu gröfina og hvernig líkami hans var lagður" (Lk 23, 55). Hér fylgir kvæði eða sekventía, svokölluð "Stabat mater dolorosa" í íslenskri þýðingu (sjá messubók frá 1957). Stóð að krossi sefa sárum sorgum bitin, drifin tárum, móðir þar sem mögur hékk; og um hennar hyggju skarða, harmi lostna, böli marða, eggjabrandur bitur gekk. Ó, hve hrelld og hrygg til dauða himna drottins var hin auða einkasonar móðir mær, sem réð fanga sorg og stranga sút, er hanga kvöld við langa sinn leit mæra soninn skær. Hverir gráta menn ei mundu móður Krists á þeirri stundu ef að horfðu hrelling á? Hver svo hjartað herða mætti hans að eigi lundu grætti góðrar móður sorg að sjá? Fyrir þjóðar sinnar syndir sá hún Jesú dreyra lindir, kross á gálga hengdan hann; varð að líta sinn hinn sæta soninn kvölum einan mæta, meðan lífið láta vann. Eia móðir, mér að finna meginsorga byrði þinna kenndu, lindin kærleikans! Svo mér brenni hugur og hjarta helst að elska son þinn bjarta að ég feti fótspor hans. Heilög móðir, mér, hin besta, mundu kvöl í hjarta festa Kristí, sem á krossi dó! Sonar þíns er sár í hildi sjálfur fyrir mig ganga vildi, veit mér hlut í þjáning þó! Lát mig gráta með þér, mæta míns og Jesú krossins gæta, meðan fjör í æðum er: því að engin mér skal mærri mæðubót, né huggun stærri, en að tárast þar með þér. Allra skírust mærin meyja mig ei láttu einan þreyja, en þér harma æ við hlið; lát mig kenna Drottins dauða, dýr, og finna hlutann nauða, hans og bölið berjast við. Lát mig hörðum höggum særa, hans að krossi glaðan færa, fyrir sakir sonar þín! Vek mér eld og ást í huga, að mér megi traust þitt duga þegar dómadagur skín! Lát mig kvölum krossinn verja, Kristí dauða fyrir mig erja, að ég njóti náðar hans! Svo þegar lík mitt liggur í moldu ljóss mín hljóti önd á foldu hæsta gleði himna ranns! Amen. ___________________________
___________________________ ___________________________ ___________________________ |
Fréttir
DOL 17. 3. 1997